Het mannelijke voortplantingsorgaan bestaat uit de penis en de testikels. De testikels produceren zaadcellen die bij seksuele opwinding naar de prostaat worden vervoerd. In de prostaat worden de zaadcellen vermengd met een vloeistof. De penis wordt door seksuele opwinding stijf (een erectie). Door prikkeling van de penis komt het zaad door de penis naar buiten (zaadlozing of ejaculatie genoemd). Om een vrouwelijke eicel te bevruchten is het nodig dat de zaadlozing plaatsvindt als de penis zich in de vagina van de vrouw bevindt – een proces waarbij het nodig is dat de penis stijf is. Het zenuwstelsel is betrokken bij het opwekken en behouden van een erectie.

De gevolgen van een dwarslaesie
De gevolgen van een dwarslaesie op het seksueel functioneren hangen af van de hoogte en de compleetheid van de dwarslaesie.
Meestal is bij een complete dwarslaesie de verbinding verbroken tussen het gedeelte van het ruggenmerg waar de erectie wordt opgewekt en het controlecentrum in de hersenen. De erectie kan daardoor alleen reflexmatig verlopen.

In het algemeen kunnen mannen met een lage dwarslaesie geen erectie meer krijgen. Hoe hoger de dwarslaesie, hoe groter de kans wordt dat er een erectie opgewekt kan worden. Een normale zaadlozing lukt meestal niet, een enkele keer druppelt er nog een beetje zaad uit zonder dat er een orgasme optreedt. Bij een incomplete dwarslaesie ligt het ingewikkelder. Daar kan je geen voorspelling over doen.

Als blijkt dat een zaadlozing mogelijk is kan dat een trigger zijn voor autonome disregulatie. Het is belangrijk om de symptomen hiervan te herkennen. Hoewel de vruchtbaarheid van de man door een dwarslaesie verstoord is zijn door de moderne bevruchtingstechnieken de mogelijkheden om kinderen te krijgen de laatste jaren toegenomen.

Behandelopties
Voor mannen met erectiestoornissen zijn er een aantal mogelijkheden variërend van mechanische oplossingen zoals een vacuümpomp tot medicatie.