.
,.
.
Sinds het midden van de jaren ‘90 wordt er in binnen- en buitenland steeds meer onderzoek gedaan naar de mogelijkheden om het leven van mensen met een dwarslaesie gemakkelijker te maken of een dwarslaesie zelfs te genezen.
Er wordt bijvoorbeeld onderzoek gedaan naar het gebruik van stamcellen. Verder is er veel onderzoek naar functionele neurochirurgie (het verbeteren van de werking van het zenuwstelsel door chirurgische ingrepen) en mogelijkheden om met een speciale loopmachine te lopen.
Er zijn veel partijen die zich bezighouden met allerlei soorten onderzoeken. Sommige van deze partijen hebben een commerciele achtergrond, wat het beoordelen van dit soort onderzoek bemoeilijkt.
Hieronder geven we je een overzicht van websites over onderzoeken die op dit moment in Nederland gedaan worden. Als je zelf nog sites vindt, laat het dan weten!!
. |
| Stamcelonderzoek |
Wat zijn stamcellen?
Stamcellen zijn cellen die in staat zijn om te ontwikkelen tot meerdere typen cellen. Een embryo bestaat in het begin bijvoorbeeld alleen uit stamcellen, die later de verschillende organen gaan vormen.
Een stamcel heeft geen specifieke structuur met bepaalde functies. Hij kan ook geen bloed transporteren en geen elektrochemische signalen aan andere cellen geven. Zenuwcellen kunnen dit wel, die zorgen ervoor dat je je lichaam kunt laten bewegen of dat je kan spreken.
Stamcellen kunnen zorgen voor genezing in het menselijk lichaam, doordat ze nieuw weefsel vormen op de plekken waar dat nodig is. Uit onderzoek blijkt dat het ook mogelijk is dat stamcellen zich gaan ontwikkelen tot nieuw zenuwweefsel. Daardoor zouden dwarslaesies misschien (gedeeltelijk) genezen worden, maar het is nog niet bekend onder welke condities de stamcellen zich inderdaad tot vervangend zenuwweefsel ontwikkelen. |
 |
Omstreden
Stamcellen kunnen gehaald worden uit beenmerg, maar ook uit embryo’s. Dit laatste is nogal omstreden. In Nederland mogen alleen embryo’s gebruikt worden die afgestaan zijn na een IVF-behandeling. Volgens degenen die het niet eens zijn met het gebruik van embryo’s voor stamcelonderzoek wordt menselijk leven geschaad door het afnemen van de stamcellen. Nog een stap verder gaat het klonen van menselijke embryo’s met als enig doel het gebruiken van de stamcellen voor onderzoek of genezing.
Bekijk het volgende filmpje:www.video.google.com |
| ke |
| Neuronregeneratie |
.
De Neuronregeneratie studiegroep (NEST) is een samenwerkingsverband tussen twee Nederlandse onderzoeksgroepen.NEST doet onderzoek naar het herstel van zenuwweefselbeschadiging. Hersenonderzoekers en neurochirurgen werken in dit onderzoek nauw samen met als doel om mensen met een dwarslaesie, Plexus Brachialisletsel of perifere zenuwschade te behandelen. “Het onderzoek in NEST richt zich op het verbeteren van neurochirurgische operatietechnieken, het combineren hiervan met cel- en gentherapie,en het toepassen van stamcellen.”, aldus NEST.
 |
 |
Het zenuwstelsel
Het zenuwstelsel wordt ingedeeld in het centrale zenuwstelsel en het perifeer zenuwstelsel. Het centrale zenuwstelsel bestaat uit het ruggenmerg en de hersenen. Het perifeer zenuwstelsel bestaat uit al het zenuwweefsel dat niet bij het centrale zenuwstelsel hoort.
Het het zenuwstelsel is daarnaast ook in te delen in een somatisch deel dat de bewuste handelingen van het lichaam regelt en een autonoom deel voor alle niet-bewuste handelingen. |
 |
Het onderzoek van NEST
Het centrale thema in het huidige onderzoek van de Neuro regeneratie studiegroep is of en hoe axonale regeneratie bevorderd kan worden na chronische zenuwweefselschade. Er wordt onderscheid gemaakt tussen schade aan het perifere en aan het centrale zenuwstelsel. Traumatische schade in het centrale zenuwstelsel, waarvan het ruggenmerg een onderdeel is, kan niet vanzelf herstellen. Perifere zenuwschade kan dat wel als de zenuwcel het trauma overleeft en de axonen weer kunnen uitgroeien naar de spier. Dit wordt regeneratie van axonen genoemd.
Bij beschadiging in het centrale zenuwstelsel blokkeert de axonale uitgroei. Er zijn zogenaamde steuncellen die groei-remmende eiwitten maken, terwijl geen groei-stimulerende stoffen worden gevormd. De Schwanncellen in het beschadigde perifere zenuwstelsel worden geactiveerd tot productie van groei-stimulerende eiwitten, dat hernieuwde uitgroei van axonen mogelijk maakt als de zenuwschede intact is. Als grote stukken zenuw vernield zijn, kan met een stuk donorzenuw een overbrugging worden gemaakt met een stukje gevoelszenuw uit het onderbeen.
Lees meer op: www.nin.knaw.nl/NEST/ |
| . |
| Het Exo-skelet |
.
De Japanse professor Y. Sankai is al lange tijd bezig met het exo-skelet. Dit is een robotpak dat om de benen gewikkeld wordt. In dit pak zitten de volgende dingen: een handcomputer met een batterij, een hoekmeter die de hoek van het heup, knie en enkelgewricht meet, een krachtmeetsensor die het evenwicht in de gaten houdt en een bio-elektrische sensor die de signalen vanuit de hersenen naar de spieren meet.
Alleen mensen bij wie de hersenen nog signalen naar de benen kunnen sturen komen in aanmerking voor de hal5, zoals het exo-skelet genoemd wordt. Bij het pak pikken sensoren op de huid de signalen vanuit de hersenen op en sturen het naar de computer. De computer stuurt weer motoren en sensoren aan die het lichaam moeten besturen.
Lees meer op: www.tegekomlostelopen.nl |
| . |
| Brain Computer Interfacing |
.
Bij deze techniek wordt een rechtstreekse verbinding gelegd tussen de hersenen en de computer. Iemand kan op deze manier een computer aansturen, maar het kan ook andersom. Er bestaan verschillende soorten verbindingen. Er kan bijvoorbeeld een elektrode in het brein worden geïmplanteerd, of maar Functional Magnetic Resonance Imaging kan ook, hierbij worden elektroden in een soort badmuts verstopt voor EEG onderzoek.
Het Braingain consortium bestaat uit de Radbouduniversiteit Nijmegen, de universiteiten van Utrecht, Maastricht en Twente, TNO en een aantal grote en kleine bedrijven en patiëntenverenigingen. Hun doel is om recente ontwikkelingen in de analyse en beïnvloeding van hersenactiviteit toe te passen om verbetering van levenskwaliteit en prestaties voor gezonde mensen en voor patiënten te bewerkstelligen.
Lees meer op: www.computable.nl/nieuws |
| . |
Botontkalking en dwarslaesie
Botontkalking (osteoporose) is een veel voorkomende complicatie van dwarslaesies. Normaliter komt deze aandoening, die leidt tot het snel breken van botten, misvorming van de wervelkolom en verminderde mobiliteit, bij ongeveer 8% van de mannen en 12% van de vrouwen voor. Dit zijn dan met name ouderen en vrouwen na de menopauze. Een aantal onderzoeken tonen aan dat het bij mensen met een dwarslaesie veel vaker voorkomt: bij (vaak jonge) mannen zelfs tot in de 60 tot 80%. Nog eens 20% heeft een voorstadium van osteoporose (osteopenie) en 20-30% heeft botbreuken gehad (Lazo et al. Spinal Cord. 2001; 39(4):208-14. Ingram et al. Paraplegia, 1989; 27:133-39. Sobel et al. J Trauma. 1991; 31:1440-49). Ondanks de beschikbaarheid van verscheidene soorten effectieve medicijnen tegen botontkalking lijken deze toch weinig voorgeschreven te worden bij personen met een chronische dwarslaesie (Jiang et al. Osteoporos Int. 2006; 17:182-90). Een belangrijke reden is dat bij hen de effecticiteit nog niet goed is aangetoond/onderzocht.
Lees meer op www.dwarslaesiefonds.nl |
Het dwarslaesiefonds heeft als doel het bevorderen en financieel ondersteunen van wetenschappelijk onderzoek naar de preventie, de ontstaanswijze en behandeling van dwarslaesies en de complicaties ervan: www.dwarslaesiefonds.nl
Weet je meer links over huidig onderzoek naar genezing en (kunstmatig) herstellen van lichaamsfuncties? Laat het ons weten en stuur een mail naar info@spinalnet.nl!
. |
|
|
|